Illustra’lies brengt de buurtsuper tot leven

Annelies Fraeyman, de creatieve duizendpoot achter Illustra’lies, gaat dit jaar aan de slag met zes hartverwar-mende verhalen uit de buurtsuper, die ze vertaalt naar evenveel illustraties. Op het postkaartje kregen onze lezers alvast een eerste inkijk in dit traject, met twee van de zes verhalen die dit jaar worden uitgewerkt. Het is een eerste stukje van een groter geheel: aan het einde van het jaar zullen alle illustraties samenkomen in één grote tekening, waarin de verschillende verhalen visueel met elkaar verbonden worden.

Illustra’lies was meteen verkocht toen ze de eerste verhalen hoorde. “Wat een hartverwarmende getuigenissen. Zo herkenbaar ook. Ik voelde meteen: dit had evengoed in mijn eigen buurtsuper kunnen gebeuren. Ik hou van die kleine momenten van blijheid, van echte ontmoetingen tussen mensen. In een wereld die vaak snel en zwaar aanvoelt, is het zo mooi om te zien dat die eenvoudige menselijkheid nog altijd bestaat."

Hoe vertaal je zo'n persoonlijk en vaak alledaags verhaal naar een illustratie zonder de emotie te verliezen?

Illustra’lies: “Ik kruip helemaal in het verhaal. Niet alleen in wat er gebeurt, maar vooral in wat het doet voelen. Als ik de blijdschap of warmte in een verhaal lees, dan verschijnt die glimlach vanzelf ook bij mij. En precies dat neem ik mee in mijn tekeningen. Ik denk daar dan niet te veel over na. Het mag rechtstreeks van gevoel naar hand stromen. En zo blijft het ook echt. Tekenen werkt voor mij altijd op die manier.”

Wat maakt deze reeks van zes illustraties voor jou anders dan andere projecten waaraan je werkt?

Illustra’lies: “Deze reeks voelt heel dichtbij. De wereld van de buurtwin-kels is er eentje die ik zelf ook graag opzoek. Als ik zo'n winkel binnenstap, vertraagt alles even. Het is niet snel, niet gehaast, niet ‘volle kar en weer buiten’. Het is een moment. Een kleine beleving. En precies dát probeer ik ook in mijn werk te stoppen: tekeningen die niet alleen iets tonen, maar ook iets laten voelen. Beelden die even laten glimlachen.”

Als je vooruitkijkt naar het moment waarop alle illustraties samen één grote tekening vormen, wat hoop je dan dat mensen daarin zullen herkennen of voelen?

Illustra’lies: “Mijn missie is eigenlijk ‘circular happiness’. Ik word blij van tekenen, en dat geluk gaat vanzelf mee mijn werk in. Als mensen daar vervolgens blij van worden, komt dat gevoel gewoon weer bij mij terug. En zo is de cirkel helemaal rond. Ik geloof heel sterk in het doorgeven van positiviteit. Niet omdat het moet, maar omdat het zo natuurlijk voelt."

"Hier, in 'Sellewie', het gehucht van Deerlijk waar ik woon, is er een heel fijne Spar. Het is zo'n plek waar je altijd wel iemand tegenkomt die je kent. De sfeer is er vriendelijk, eenvoudig, oprecht. En wat ik misschien nog het mooiste vind: je voelt dat de mensen er makkelijk even blijven hangen in een gesprek, ook met iemand die ze eigenlijk niet goed kennen. Die gewone, menselijke warmte raakt mij altijd. Dat vergeten we soms in ons drukke leven. En wat ik vooral ook tof vind: ik mag in die Spar gewoon op mijn 'savatten' (of sloffen) binnenlopen (lacht).”