Gepensioneerde flexi-jobbers scoren het hoogst in supermarkten

Wat vooral opvalt, is dat ze (veel) meer uren presteren dan hun jongere flexi-collega's: gemiddeld net geen 430 uur per jaar, wat neerkomt op ruim 8 uur per week. Bij de flexi-jobbers onder de 65 jaar is dat 3,5 uur per week. Het totale aantal arbeidsuren dat door 65-plussers wordt gepresteerd, overtreft zo zelfs (nipt) dat van de leeftijdsgroep tussen 25 en 39 jaar (zie grafiek), die nochtans numeriek ruim in de meerderheid is.

De bijklussende 65-plussers zijn relatief gezien minder aan de slag in de horeca, nochtans de sector waarvoor de flexi-jobs ruim tien jaar geleden in het leven werden geroepen. Terwijl in de groep 25- tot 39-jarigen 42 procent van de flexi-jobbers actief is in de horeca, zakt dat aandeel bij de 65-plussers naar 28 procent.

In de handel zijn de ouderen dan weer oververtegenwoordigd. Van de flexi-jobbers boven de 65 is ruim 23 procent in een winkel aan de slag, terwijl dat aandeel bij de 25- tot 39-jarigen slechts 13 procent bedraagt.

Allicht heeft de aard van de sector daarmee te maken. Voor een gepensioneerde is het in het weekend tot in de late uurtjes achter de toog staan allicht minder voor de hand liggend dan voor een twintiger of dertiger. Een rustiger baantje in de supermarkt – waar je ook tijdens de week kunt bijklussen – spreekt mogelijk meer aan dan voor een pensionado.

Meer dan twee op de drie 65-plussers met een flexi-job zijn jonger dan 70 jaar. Daarna daalt het aantal snel. Slechts 630 zijn ouder dan 80 jaar.

Bron: De Morgen