Duurzaamheid in de kleine momenten die je deelt

30/03/2026 2 min.

SuperMAG
Verhalen

Amylia is de enthousiaste vrouw achter de foodblog Cookameal, mama van Lucie en altijd nieuwsgierig om nieuwe dingen te ontdekken. In haar column voor SuperMAG deelt ze kleine verhalen over de kracht van lokale buurtsupers en de mensen en momenten die er het verschil maken. Deze keer heeft ze het over hoe duurzaamheid bij buurtsupers ook zit in nabijheid.

Wij gaan negen op de tien keer met de fiets naar de winkel. Niet uit principe, maar omdat het zo gegroeid is. De bakfiets staat klaar, Lucie springt erin en we vertrekken. Soms ligt die bak zó vol boodschappen dat ze zelfs een klein beetje schuin moet zitten. “Mamaaaa”, roept ze dan lachend. “We zijn scheef!” Onderweg zingen we heel luid. Geen grote plannen, gewoon even naar de winkel om de hoek. En net dat is het: de winkel om de hoek.

Duurzaamheid wordt vaak groot en ingewikkeld gemaakt. Alsof het pas telt in campagnes, cijfers en labels. Maar bij buurtsupers zit het ook in nabijheid. In hoe ze meebewegen met het leven in de buurt.

Ik zie het in kleine dingen. Klanten die met dezelfde stevige, herbruikbare zak binnenwandelen (gekregen of gekocht bij hun favoriete buurtsuper) en zo het straatbeeld kleuren. Seizoensgebonden fruit en groenten, en lokale producten die het assortiment aanvullen. Lekkernijen maken minder kilometers en hebben meer verhaal. En winkels investeren in de toekomst, in nieuwe energiezuinige koelingen bijvoorbeeld.

Bij buurtsupers zit duurzaamheid ook in nabijheid. In hoe ze meebewegen met het leven in de buurt.

Buurtsupers zijn geen eilanden. Ze staan midden in de wijk. Veel klanten komen te voet of met de fiets. Even binnenspringen, boodschappen doen, wat bijpraten en weer verder. Wie elke week dezelfde mensen terugziet, draagt vanzelf mee zorg voor de plek waar dat leven zich afspeelt.

Aan de kassa werd dat een tijdje geleden plots heel concreet. Naast ons stond een jongen aan te schuiven, schooltas op de rug, in zijn hand enkel een sapje. Hij legde zijn geld neer en zei wat ongemakkelijk dat hij het sapje dan maar niet zou meenemen. Vijf cent tekort. Ik vroeg Lucie even te blijven staan en gaf de jongen die vijf cent. Lucie vroeg wat ik deed. Ik zei dat ik ook graag wilde dat iemand haar zou helpen als ze dorst had en een paar centjes te weinig had. Want wij zorgen voor elkaar. Op weg naar huis, in onze bakfiets, zagen we hem opnieuw. Hij zwaaide en liep daarna een huis binnen, hier in onze buurt.

Soms zit duurzaamheid niet alleen in wat je meeneemt naar huis, maar in de kleine momenten die je onderweg deelt. En ja, soms ook in een bakfiets die een beetje scheef hangt. Maar altijd in de juiste richting.

Amylia De Schepper
aka Cookameal