Goede buren maken … een goede winkel in Niel

In het pand van zijn Jumbo in Niel zat eerst een Alvo, waarvan Mehmet alle medewerkers overnam. “Ik heb het geluk gehad dat ik een goede klik had met het team. En nog altijd: de meeste werken hier na drie jaar nog altijd. Zo’n klik groeit met de tijd. Jumbo was nieuw op de markt, ik was nieuw bij Jumbo. In het begin was er wat onzekerheid, maar ik heb tegen het team gezegd: eigenlijk zou ík het meest onzeker moeten zijn. Jullie kennen elkaar al langer; voor mij is alles nieuw en dus een grotere uitdaging”, glimlacht hij.

“Maar dat is mijn manier van aanpakken. Ik geloof dat als je je kwetsbaar opstelt en open communiceert, je daar ook begrip voor terugkrijgt. Ze zien ook dat ik mij inzet op de werkvloer. Ik ben trouwens normaal gezien niet zo gekleed”, lacht Mehmet, die speciaal voor de fotograaf een hemd en vest aantrok. “Normaal draag ik gewoon een Jumbo-polo.”  

Die klik merkten niet alleen de collega’s, maar ook de klanten. “In het begin is het altijd wat aftasten, maar de klanten die eerst het meest kritisch waren, zijn nu ontzettend trouw.” In 2023 organiseerde Mehmet een iftar voor de buurt. “Niet meteen in het eerste jaar, en dat was bewust: een iftar kan ook gevoelig liggen en zelfs een averechts effect hebben. Je moet aanvoelen wat kan. Ik zag op sociale media dat Albert Heijn en Jumbo in Nederland al iftars organiseerden. In Nederland staan ze op dat vlak wat verder. Toen heb ik gezegd: ik wil ook zoiets doen.” 

Jumbo België viel eerst wat uit de lucht. “Ze konden zich er weinig bij voorstellen. Voor ons moslims lijkt het vanzelfsprekend, en soms communiceren we daar minder over, omdat we denken dat iedereen wel weet wat een iftar of ramadan is. Als je erover praat, merk je dat het toch redelijk onbekend is. In het begin was er wat scepticisme: waarom doe je dat? Maar ik wilde gewoon iets terugdoen voor de buurt en mensen samenbrengen."

"Een collega-ondernemer zei ook dat hij verrast was door het aantal Belgische aanwezigen. Het waren bijna uitsluitend Belgische mensen. Maar dat is net het concept. Iftar, de maaltijd die tijdens de ramadan na zonsondergang wordt genuttigd, draait om meer dan eten. Het gaat om verbondenheid, begrip en samen zijn. Ik wilde mensen samenbrengen, ongeacht geloof of cultuur.” 

Mehmet deed eerst een oproep voor vrijwilligers en daar kwam meteen veel respons op. “Dat heeft me echt verbaasd. Ik ben uiteindelijk een ‘commerciële instelling’ en dat mensen vrijwillig willen helpen, vond ik fantastisch. Toen het moment eraan kwam, hebben we eerst uit beleefdheid onze naaste buren uitgenodigd."

"We zijn hier overal in de buurt gaan aankloppen en ik weet uit mijn ervaring in het verenigingsleven dat je meestal 10 à 15% respons krijgt. Maar hier was dat 100%. Iedereen bevestigde en het was al volzet voordat ik het breder kon bekendmaken. Ik zat nog met spandoeken en affiches die ik niet eens heb kunnen gebruiken”, lacht hij. De ondergrondse parking van Jumbo Niel werd omgevormd tot een feestzaal voor 200 mensen. 

“Achteraf kreeg ik reacties van klanten: waarom was ik niet uitgenodigd, waarom wist ik dit niet? Voor de tweede editie hebben we het anders aangepakt. We hebben affiches in de winkel gehangen en klanten de kans gegeven om zich in te schrijven. Daarna hebben we het op sociale media gezet en opnieuw was het in no time volzet.” 

De weken en maanden nadien werd er veel over gepraat, ook in de winkel. “Mijn vrouw – ze helpt aan de balie met cadeautjes maken – merkte dat ook op. We hebben echt het effect gevoeld, zowel in de band met de buurt als in de cijfers.”  

Niel is, ondanks het kleinere formaat volgens Jumbo-normen, een erg succesvolle winkel. “Niet vanzelfsprekend, want als je het objectief bekijkt: voor de winkel ligt een natuurreservaat, achter ons is er een kleine wijk en daarnaast de Rupel. Er is dus niet veel bevolking, zou je denken. Toch weten mensen de weg naar hier te vinden.” 

“We willen écht een buurtsuper zijn. We proberen de buurt zoveel mogelijk te steunen en te sponsoren. Zo hebben we bijvoorbeeld een Halloweengriezeltocht georganiseerd. We bouwden de parking om tot een griezelig labyrint en onze studenten hebben zich geschminkt en verkleed. Dat zijn die extra dingen die ik met plezier doe. Het gaat om de sociale impact die je wil realiseren. Het commerciële succes is dan een mooi gevolg.” 

Boom is op dat vlak een grotere uitdaging. “Daar zijn we gestart in een nieuwbouw, met een volledig nieuw team. De gemeenschap is er meer verdeeld, dus buurtinitiatieven zijn er iets minder evident. Maar het is een uitdaging die ik graag aanga. Eerst willen we een sterke basis leggen voor de winkel, en daarna zien we wat we kunnen doen om de buurt samen te brengen."

"Dat hoeft niet per se een iftar te zijn. Het praktische aan een iftar is dat je dertig dagen de tijd hebt”, knipoogt hij. “Maar we denken bijvoorbeeld ook aan een wijkbarbecue. Er woont hier een Belgisch kampioen barbecue in de buurt die graag wil helpen.” 

“Jumbo zegt zelf dat het ‘een goede buur wil zijn’. En ik kan me daar helemaal in vinden. In Nederland zijn ze nu gestart met kletswandelingen, dat vind ik ook interessant. We sponsoren hier een wandelclub, dus misschien kunnen we daar iets mee doen en het naar een breder publiek brengen.” 

“Misschien is het naïef van mij, maar ik kies ervoor om zo te denken. Als ondernemer kan je meer betekenen dan een gewone burger. We hebben meer middelen of minstens een groter bereik. Als wij het voortouw nemen, kunnen we écht iets betekenen voor de samenleving. Een supermarkt is daar ideaal voor: mensen komen hier snel binnen en buiten. Het is aan ons om hen op te merken en een mooie ervaring te bieden.” 

En dan gaat het plots over zelfscankassa’s. En Mehmet schudt zijn hoofd. “Ik ben daar eerlijk gezegd geen grote fan van. Sommige klanten zeggen dat ze dat gemakkelijk vinden: snel hun boodschappen doen en weer naar buiten, maar ik denk dat iedereen nood heeft aan sociaal contact. Ik ben zelf eerder introvert, maar ik ben toch graag onder de mensen. Dat is een basisbehoefte. Misschien is het een beetje zoals bij kinderen: het is niet omdat ze iets vragen, dat je het altijd moet geven. Dat klinkt misschien wat betuttelend, maar hetzelfde geldt ook voor de samenleving.” 

“Ik haal ontzettend veel voldoening uit de kleine dingen die toch een verschil maken. Als ik binnenkom in de winkel, probeer ik altijd de collega’s te begroeten en een babbeltje te slaan. Dan hoor je allerlei dingen, ook over hun privéleven. Ik kan natuurlijk niet alles oplossen, maar een luisterend oor doet ook al veel. En als ik dan zie dat iemand een mindere dag heeft, maar er na een babbel toch weer tegenaankan? Dat doet zoveel deugd!”