De vingerafdrukken van werkgeverslobby Unizo

In De Standaard stond afgelopen week een column van Ive Marx, hoogleraar van UAntwerpen en directeur aan het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck. 

Marx geeft flink af op de regeringsplannen van De Wever. Hij stelt dat de ‘Grote Hervormingen’ op zich laten wachten. Marx schrijft ‘Grote Hervormingen’ met hoofdletters, dus met enig cynisme. Wat doet vermoeden dat de professor niet écht zit te wachten op die hervormingen.

Verder in de column geeft hij fel af op onze Vlaams-nationalistische premier en zijn regeerakkoord dat, aldus Marx, niet meer dan “oer-Belgisch bric-à-bracbeleid” is.

De professor windt zich ook op over de uitbreiding van het aantal flexi-jobbers en de versoepeling van de studentenarbeid. Zijn lessen worden immers onvoldoende bijgewoond en studenten zouden zich hiervoor verontschuldigen omdat ze moeten werken.

Hij vraagt zich af of die flexi-jobs de reguliere werkgelegenheid ondersteunen dan wel uithollen en waarom er geen impactanalyse komt.

De vraag stellen is ze beantwoorden, blijkbaar ook in academische kringen: “Omdat studies alleen maar in de weg staan van lobbybelangen! De uitbreiding van het aantal uren studentenarbeid is maar een van de vele Unizo-vingerafdrukken in het nieuwe federale regeerakkoord”, zegt hij. 

Ik herinner me van mijn studententijd op het toenmalige UFSIA en UIA (nu dus UAntwerpen) dat professor Deleeck ons waarschuwde om altijd en overal de nodige wetenschappelijke nuchterheid en neutraliteit aan de dag te leggen, spijts mogelijke persoonlijke voorafnames op socio-economische problematieken. Ik heb geen les van Deleeck gemist. Maar ja, toen werd studentenarbeid niet écht gepromoot, natuurlijk.