Duurzaamheid en strakke organisatie

“We wilden eerst de oude winkel vernieuwen”, vertelt Kristel. “Die deed al 40 jaar dienst. De laatste grote remodeling dateerde van 2002. We wilden zowel vergroten als vernieuwen, en het was ook absoluut nodig om een aantal duurzame veranderingen door te voeren. Maar de winkel lag tussen twee scholen – al 42 jaar trouwens – en we kregen geen goedkeuring van de gemeente.” 

Naast haar winkel, een kleine 100 meter verderop, stond een oud herenhuis met bijhorende grote tuin. Een tweewoonst waar Kristel met haar kinderen woonde, samen met een zus van haar moeder. Wanneer die tante naar het woonzorgcentrum verhuisde, begonnen een aantal puzzelstukjes in elkaar te vallen. 

“Ons huis was dringend aan renovatie toe. Maar in plaats van te renoveren, kwam het plan om het huis af te breken en op die plek een nieuwe supermarkt te bouwen.” Meteen groeide ook het idee om op het dak van de nieuwbouw een nieuwe woonst voor Kristel te bouwen. “Het was wel pittig om zowel een nieuwe winkel als een nieuw huis te bouwen”, geeft Kristel toe. “Gelukkig had ik een heel goede raadgever bij Delhaize, Stefaan Macquoi. Hij heeft veel geholpen, want hij wist dat ik er helemaal alleen voor stond.” 

Ook aan haar architect heeft Kristel veel gehad. “Hij wilde eerst gaan voor een meer industriële look, maar ik wilde per se het warme karakter van de vorige winkel behouden, vooral op vraag van de klanten. Ook de charcuterie in zelfbediening en het check-outsysteem aan de kassa’s moesten behouden blijven. We laden de boodschappen zelf in voor onze klanten. Een systeem dat mijn ouders ooit ingevoerd hebben en waar we in echt uniek in zijn.” 

Kristel wilde ook graag brede gangen en veel daglicht in de winkel. “We hebben ramen aan twee kanten van de winkel en grote glaspartijen aan de ingang. Die is nogal ruim uitgevallen, omdat we de ingang aan de zijkant moesten plaatsen. Maar dat hebben we opgelost door er een lange, hoge tafel met stoeltjes te plaatsen, waar mensen snel iets kunnen eten. We hebben ook een gezellig hoekje met een koffiemachine. Daar blijven klanten regelmatig hangen. Als ik er passeer, word ik vaak uitgenodigd om een koffietje te drinken”, knipoogt Kristel. 

Nieuw is ook een grote bakkerij met rijskasten, een mooie vistoog waar Kristel lichtgekleurde tegels onder plaatste ‘om een zee- en strandgevoel te creëren’, een ruim vegetarisch assortiment en héél veel vers. “We hebben ons versassortiment meer dan verdubbeld. Ondertussen zijn er zelfs extra koelingen bijgekomen voor de fruitsappen en frisdranken.” 

Investeren in duurzaamheid stond al bij de eerste plannen voorop. “Als ik de elektriciteitsprijzen van de laatste jaren zag ... Die gingen maar niet naar beneden, hè. Daar moesten we dus sowieso iets aan doen. Er is nu geen centrale verwarming in het gebouw. Alle warmte wordt gerecupereerd uit de koelinstallaties en rechtstreeks naar de vloerverwarming geleid."

"We investeerden ook in nieuwe koelingen en kozen voor ledverlichting. Op het moment van aankoop is dat duur, maar je haalt dat er wel uit met minder verbruik.” Binnenkort worden er ook zonnepanelen op het dak geplaatst. Kristel vangt daarnaast regenwater op, dat via een filtersysteem wordt gerecupereerd, bijvoorbeeld voor het doorspoelen van de toiletten. 

Minder vanzelfsprekend, maar iets waar Kristel best trots op mag zijn, is het afvalbeheer. Alles wordt netjes verzameld in de juiste vuilbakken. “Een tijdje geleden hadden we een controle van de FOD op ons afvalbeheer en we hebben een compliment gekregen omdat we het zo goed deden”, glundert ze. 

Als Kristel opnieuw mocht beginnen, zou ze dan iets anders doen? “Goh, dan zou ik de nieuwe winkel misschien niet meer openen vlak voor de feestdagen”, antwoordt ze lachend. “We zijn nu op 23 november opengegaan met een stevige openingsfolder. De winkel is niet alleen energiezuiniger, maar ook een pak groter – van 1.250 m² naar 1.895 m². En da’s toch wel iets helemaal anders qua organisatie.” 

Ze kan er nu om lachen, maar het was best pittig, zeker voor haar team. “We proberen onze mensen op vaste taken met routines in te zetten, dus het was erg aanpassen voor iedereen. Gelukkig hebben we hulp gekregen van de productpartners van Delhaize en een externe aanvulploeg. Zij hebben ons zelfs door de eindejaarsperiode geholpen.” 

Haar team van een negentigtal medewerkers – dat zijn er drie meer dan voor de verbouwing – werkt bijna volledig voltijds, en dat is een bewuste keuze. “In de supermarkt is het elke dag anders. Er verandert veel. En we merken toch dat voltijdse mensen net iets meer op de hoogte zijn. Ze lijken ook meer betrokken.”

Ook haar eigen dochter draait mee in de winkel. “Tijdens corona vroeg ze of ze mocht meehelpen. Ze koos zelf voor de groente- en fruitafdeling en dat doet ze nu nog altijd met evenveel enthousiasme.” 

En dat enthousiasme is hier niet onbelangrijk. “Een supermarkt is gewoon heel hard werken. Ik merk in sollicitaties vaak dat mensen zeggen: ‘Ik ben heel sociaal, ik kan goed met klanten omgaan.’ Dat is zeker belangrijk, maar er zijn nog veel andere taken die we moeten vervullen: rayons vullen, bestellen, productkennis bijschaven, opleidingen volgen …"

"Ik geef heel duidelijk mee aan mijn personeel dat vriendelijkheid cruciaal is. Ik zeg soms tegen nieuwe of jonge mensen: ‘Als klanten niet meer komen, wordt je loon ook niet meer betaald’ – en dan zie je ze wel kijken. Mijn papa zei vroeger altijd dat iedereen een gemakkelijke klant kan bedienen. Een moeilijke klant helpen, dát is de kunst. Maar het zijn wel die klanten die reclame maken voor je winkel en terugkomen.”