8 op 10 werkgevers haakt af bij fiscale gelijkstelling flexi-jobs

De federale regering besliste voor de zomer om het systeem van de flexi-jobs uit te breiden naar alle sectoren. De inkomensdrempel die eerder al onder de vorige regering was ingesteld, zou ook verhoogd worden van 12.000 naar 18.000 euro. Tegelijk werd de werkgeversbijdrage toen verhoogd naar 28 procent.

Een nieuwe verhoging van die werkgeversbijdrage was initieel door deze regering niet voorzien, maar in aanloop naar de begrotingsbesprekingen zei minister van Begroting Vincent Van Peteghem (CD&V) dat vaste jobs – bijvoorbeeld in de detailhandel – grotendeels worden vervangen door “flexi-jobbers en jobstudenten die geen belastingen of sociale bijdragen betalen”.

Group S legde recent aan 761 werkgevers in verschillende sectoren de vraag voor wat ze zouden doen als flexi-jobs zowel aan werkgevers- als aan werknemerszijde gelijkgesteld zouden worden met reguliere arbeid. De conclusie is dat 81 procent van de bevraagden dan niet langer gebruik zou maken van het systeem.

“Doorprikt dat resultaat niet de bewering van werkgevers dat flexi-jobs vooral een instrument zijn om de flexibiliteit te ver­hogen?” vraagt De Tijd zich af.

Luc Ardies van Buurtsuper.be nuanceert: “Uiteraard geeft het gunstiger fiscale systeem de mogelijkheid om goedkoper mensen tewerk te stellen. Werkgevers zouden echter veel liever zien dat de zogenaamde ‘loonwig’ structureel verkleint. Dat verschil tussen enerzijds wat werkgevers betalen aan totale loonkost en wat anderzijds een werknemer ziet verschijnen op zijn bankrekening, is in België immers te groot."

"Maar het klopt evenzeer dat de invoering van de flexi-jobs op vlak van flexibiliteit misschien wel de meest doeltreffende regeringsmaatregel is die ooit werd ingevoerd. Vooral in tijden van arbeidskrapte is het voor sectoren die te kampen hebben met pieken en dalen in het werkvolume, noodzakelijk dat werkgevers kunnen beschikken over losse en flexibel inzetbare medewerkers."

"Tot slot tonen diverse studies aan dat vooral jongere werknemers graag bij hun vaste werk een flexi-job uitoefenen. Jongeren staan in die fase van hun leven voor zware kosten op het vlak van huisvesting en kunnen op die manier iets bijverdienen met werk dat netto meer oplevert dan een vaste job. Ook hier is het enige alternatief dat de loonwig verkleint. Maar los daarvan houdt onze Gen Z – de ‘zappende generatie’ – vooral van de variatie in hun werkbeleving die een flexi-job hen kan bieden."

"Kortom, de flexi-jobs zijn niet alleen voor zowel werkgevers als werknemers een welgekomen statuut, maar kunnen ook een manier van werken bieden die inspeelt op de noden van onze toekomstige arbeidsmarkt”, aldus Ardies. 

Bron: De Tijd