Zijn het dan toch niet de zotten die werken?

Volgens recent onderzoek van het Centrum voor Sociaal Beleid blijkt dat dit voor de overgrote meerderheid van de niet-werkenden (werklozen, leefloners, inactieven op beroepsactieve leeftijd) al zo is. Als zij de overstap naar voltijds werk zouden maken, zouden negen op de tien meer dan 500 euro netto per maand extra overhouden.

Ondanks de hoge belastingen op arbeid loont werken dus wél. Bij de laagste lonen is dat vooral een gevolg van de fiscale en sociale werkbonus, waardoor zij van hun loon gemiddeld 250 euro netto per maand meer overhouden dan zonder dat voordeel.

Onderzoekster Elise Aerts stelt echter dat een meer gericht overheidsbeleid ervoor kan zorgen dat het verschil tussen werken en niet-werken groter wordt. Dat is dan ook de voornaamste conclusie van haar team: mensen stoten niet zozeer op financiële barrières, maar bijvoorbeeld wel op een gebrek aan flexibele en betaalbare kinderopvang of op een mismatch tussen vaardigheden en vacatures.

In de politiek klinkt er echter kritiek. Het onderzoek houdt namelijk geen rekening met alle sociale voordelen (zoals sociale tarieven voor gas, elektriciteit, water en internet, de verhoogde tegemoetkoming voor medische kosten of toegang tot sociale huisvesting) waarop werklozen of leefloners een beroep kunnen doen. Dat is ook de reden waarom de regering het geheel aan sociale voordelen wil plafonneren.

Volgens sommigen zijn de belastingen op loon gewoon veel te hoog. Bovendien valt er ook economisch iets voor te zeggen om die lastenverlaging te versnellen. Het Planbureau berekende dat onze economie tegen 2029 zal groeien met 1,4 procent, en verwijst daarvoor specifiek naar de geplande lastenverlaging. Door die te vervroegen zouden we sneller voor meer economische groei kunnen zorgen — wat op termijn de beste oplossing is om onze begroting structureel op orde te krijgen.

Bron: De Tijd