Chemische recyclage van yoghurtpotjes

In Europa komen jaarlijks zo’n 30 miljoen ton plastic producten op hun levenseinde, gaande van shampooflessen tot kaasverpakkingen. Slechts een paar miljoen ton daarvan krijgt - na selectieve inzameling, sortering en recyclage - een tweede leven. De rest belandt op stortplaatsen of - in het beste geval - in de verbrandingsoven.

Vlaanderen speelt een voortrekkersrol in het hergebruik van plastics. Een tekenend voorbeeld is de pmd+-zak: daar mogen niet langer alleen blikjes en petflessen in, maar meer dan tien soorten verpakkingsplastics. Zo worden tienduizenden tonnen plastic uit de verbrandingsoven gered.

Een van die plastics is polystyreen. Het Belgische milieutechnologiebedrijf Indaver heeft een technologie op punt gezet om die chemisch te recycleren. Tegen 2024 zou de fabriek moeten draaien.

Volgens Jacques Beuckelaers, de CEO van TotalEnergies in Antwerpen, zijn alle technologieën welkom. "De vraag naar plastics zal nog stijgen, en de groei zal voor een significant deel ingevuld worden door recyclage", zegt hij. "Meer recyclage dus, gedreven door de publieke opinie, acties zoals meiplasticvrij, de wil van merken om hun imago op te poetsen, en de almaar strengere Europese richtlijnen." 

Tegen 2025 moeten petflessen verplicht voor 25 % uit gerecycleerde pet bestaan. Vermoedelijk worden die verplichtingen uitgebreid naar andere plastic producten. "TotalEnergies bijvoorbeeld heeft als doel om in 2030 voor 30 procent gerecycleerde materialen te gebruiken. "Dit is het begin van een nieuwe industrie, de start van een recyclageboom."